Şimdionun gülleri açan güz bahçelerinde Gitme ki günlerimiz gecelerimiz olsun çoban kulübelerinde balıkçı kahvelerinde; Benimle kal zaman bitinceye kadar Benim ol yüzıyllar ve çağlar boyunca Bir ömürdür seninle geçen dakikalar ölümden güçlüyüm sen yanımda olunca; Şimdi öyle büyük ki beraberliğimiz Yeryüzüile el ele öğretmen. Göz gözdür o, uzakları görürüz. Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden. Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep. Çizer büyük değirmisini. Uç olur da gergele öğretmen. Hey hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşa. Bırakılmış göğün kıyısına bırakılmış. benimde sabahlarım var, uyanmaya ne saat, ne telefon, ne kapı: bisikletin zilini. dizlerini kanatan bir deli kız çalsın yeter ki! Benim de parklarım var, uzanıver salkımsaçak. üstüme, dalımdan tut, benim de yapraklarım var. güneşli gövdene müjde eli kulağında bahar, benim de Şiirlerim var, aşk konulu, senin. Sen dostumdun benim gülünce güneşler açan . Bulutlara rüzgara asarım suretini her akşam . Her akşam mektup yazarım dağlar kadar . Kayıp bir adresten geliyor sesin şimdi, üşüyorsun . Unutma dostumsun sen, neredeysen orda ölmek isterim! AHMET TELLİ Zeyno kız kendini bildi bileli severmiş dağları, dağların yamaçlarında açan rengarenk çiçekleri, dört tarafta cik cik öten kuşları da. Çeşit çeşit, renk renk çiçekler olurmuş; sarı, beyaz, pembe, kırmızı, mavi çiçekler. Daldan dala gezen kelebekler gibi gezip koklayıp öpermiş tüm çiçekleri. dhLXort. söyle sevgili bahar uğramıyorsa imgelerine can gelmiyorsa yeşillerine hazan seni avutuyorsa gönlün ben gibi öksüzse eylüller yoksunsa yeşillerden bırakta avuç,avuç bahar içireyim eylüllere biz eylülde kanadık seninle kalmışsa bir katre aşkımızdan yeşerecektir inan buna eğer birlikteysek hala bu serüvende el ele verip sörfe dalalım düşlerimizde her düşte bir öykü bir roman düşerse kısmetimize sonu mutlu olan bilki biz doğurduk onu ümitlerimizle ne geceler yırttık biz seninle bırakalım geceleri yıldızlar avutsun hicranlar varsın yansın kendilerince biz eylülde kanadık seninle bırak bu son damlamız kalsın bize yeniden bir fidan olup ikimiz yeşerelim bir dalda birimiz aşk tomurcuğu birimiz aşk yaprağı olup kapılalım aşkımızın iklimine sabahat Çelik DOST KALEMDEN Eylül’ün görevi, hüzün ve hazan Her insan bakar da şaşırır bazan Severmiş bu ayı, her şiir yazan Her ay çokça özel vede güzeldir.....Aşık Lüzumsuz. BU NADİDE DİZELER İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM HOCAM 24 Kasım öğretmenler günü bu yıl yani 2021 yılında Çarşamba günü idrak edilecek. Hepimizin belli bir zamanda elinden geçtiğimiz o güzel insanların kutlu günü. Bizde en güzel Öğretmenler Günü Şiirleri 24 Kasım Öğretmenler günü şiirleri bu sayfamızda sizler için derledik. Ailesi olarak tüm öğretmenlerimizin 24 kasım gününü kutluyoruz. İşte 24 Kasım öğretmenler günü ile ilgili şiir en güzel öğretmenler günü şiirleri 24 Kasım…Öğretmenler Günü; Türk öğretmeninin toplumdaki önemini ve değerini belirtmek, öğretmenler ve öğrenciler arasında sevgi saygı ve dayanışma bağlarını güçlendirmek, emekli öğretmenleri saygıyla anmak, öğretmenlik mesleğine yeni atılan öğretmenlerde mesleklerinin yüceliğinin bilincini uyandırmak amacıyla Büyük Önder Atatürk’ün millet Mektepleri Başöğretmenliği”ni kabul ettikleri 24 Kasım, 1981’den bu yana okullarımızda Öğretmenler Günü olarak kutlanır. Kutlama etkinlikleri 30 Kasım”a dek Güzel Öğretmenler Günü Mesajları Sayfası İçin Tıklayın!Türk ulusunun geleceğinin umudu, güvencesi olan, çocuklarımızı gençlerimizi yetiştiren Öğretmenler günü kutlu GÜZEL ÖĞRETMENLER GÜNÜ ŞİİRLERİÖĞRETMENA’dan başlar aydınlık, Bir taş koyar bütün yapılarda temele öğretmen. Soluğudur düşüncenin buğdaydan yalaza dek Yeryüzünde ne varsa ondan gelmedir, Yeryüzü ile el ele öğretmenGöz gözdür o, uzakları görürüz Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden. Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep Çizer büyük değirmisini Uç olur da gergele hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşa Bırakılmış göğün kıyısına bırakılmış 83 toprak ev, 83 acı duman, Çoluğuyla, çocuğuyla 415 karanlık Kurtulacağız, el ayak kurtulacağız, Bir okul yapıla, bir gele ışık, bir ışık daha, Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür Nice istemeseler de, nice önleseler de, Uyandırır toplumunu İyiye, doğruya, güzele öğretmen. Fazıl Hüsnü DAĞLARCAÖĞRETMENİM Ben bir gülüm, sen bahçıvan Çok açarsam eser senin Mis kokarsam hüner senin Ama bir de solarsam Günah senin, günah senin tohumum, çiftçi sensin Çok sularsan, ürün senin Bol olursam, verim senin Ama bir de çürütürsen Hata senin, hata senin elmasım, sarraf sensin Pırlanta isem, emek senin Parlıyorsam, yaldız senin Ama bir de parçalarsan Kırık senin, kırık senin boş defter, kalem sensin Doğru yazsan, yarın senin Güzel yazsan, ikbal senin Ama bir de karalarsan, Vicdan senin, vicdan senin öğrenci, sen öğretmen Başarırsam hüner senin, Kazanırsam zafer senin, Ama bir de kaybedersem, Yok diyecek başka sözüm, Yorum senin, yorum senin Öğretmenim. Ahmet Anıl AKTAŞ TED Ankara Koleji ÖğrencisiSEVGİLİ ÖĞRETMENİM Sevgisinin sonu yok, Kalbinin şefkati çok, Gönlü büyük, gözü tok, Sevgili ışık saçar, Sözleri gönül açar, Ruhum sevinçen uçar, Sevgili yolunu, Sardık sağla solunu, Uzat bize kolunu Sevgili dizi, dizi, Sev, okşa hepimizi, Sensin okutan bizi, Sevgili yol gösterirsin, Okutur, eğitirsin, Bize bilgi verirsin, Sevgili candan severiz, Saygı duyar överiz, Ellerinden öperiz, Sevgili öğretmenim!.. Ali Osman ATAKKöy Öğretmenleri Ben bir öğretmenim Sevgiyi, sevmeyi öğretirim çocuklarıma, Kini, öfkeyi nefreti bir öğretmenim Dostluğu, kardeşliği öğretirim çocuklarıma Dövüşü, kavgayı, savaşı bir öğretmenim Okumayı, yazmayı, küçükleri korumayı Konuşmayı dinlemeyi, büyükleri saymayı Öğretirim bir öğretmenim Sevgiyle, bilgiyle sularım çiçeklerimi Ve bu güzel çiçeklere Cumhuriyeti kuran Atatürk”ü bir öğretmenim Ve öğretirim çocuklarıma Ülküm vatanı bir öğretmenim Çiçektir diyemem çocuklarıma Çiçeklerden güzeldir bütün çocuklar, Ve öğreteceğim çocuklarıma İyilikten güzellikten yana ne varsa. Ahmet YÜCEL 25 Aralık 1998Meçhul Öğretmen Selam olsun, Karanlığın ve cehlin güneşlerine Selam olsun, Erdemin ve bilginin eşlerineOnlar ki Kişiliğe hürlük bağışlayan. Onlar ki. Karşılıksız bilgiden meşaleler, Karanlığın gözbebeğine yürürler Gönüllerde mükâfaat alanlar, Azmin ve iradenin timsali yola, yolları belli Hedef güllük gülüstanlık değil; Yollar, sarp kayalıklar, Yollar dikenli Gönüllerinde bilginin çağlayan seli, Izdıraplarla sarhoş olur Odur karşılıksız seven, Adı, değilmi ki Meçhul olsun, Karanlığın ve cehlin güneşlerine Selam olsun, Erdemin ve bilginin ki Kişiliğe hürlük bağışlayan Onlar ki Karşılıksız alkışlayan. İhsan KURTBEN ÖĞRETMENİM Şanlı bayrağımı görünce Okulumun gönderinde, Daha bir başka çarpar yüreğim. Her sabah açtığım kapının Bilgiye, sevgiye, doğruluğa açıldığını Çok iyi bilirim. Gelecek yetiştiririm, geleceğim için Çünkü; Ben öğretmenim Yeni nesil benim eserim!ÖĞRETMENİN VEDASI Gidiyorum… Bir yanımda emeklerim, Bir yanımda Uçsuz bucaksız hayallerim. Sizlerde yaşayacak onlar damla gözyaşına kıyamadığım, İçimin derdi, saçımın akı çocuklar… Yavrularım…Evlâtlarım, Kınalı kuzularım, Avucu reyhan kokulu küçük büyüdü, heybetiyle Nam saldı, kâh korku yedi âleme, Hatta bana bile!… Kiminiz kurudu, kara saban arkasında Ufalandı eller, parçalandı yürekleriniz Toprakla beraber…Sevgisiz… Kiminiz, daha çiçek açmadan meyve verdiniz… Bu ihtiyarın derdi nedir bilir misiniz? Dört adam, Çıkacak mı benim dört kolluyu taşıyan?… Ve olacak mı acep öbür tarafta Yepyeni bir kara tahtam… Benimle zamanı gelince oynadın da hazla Alışamadığım dört duvar arasında ne işin vardı! Hep benden önce oradaydın ne yazın ne kışın vardı… İlk harfler, heceler, sözcükler derken Ve o mabede seninle gelip giderken Tutuştu ellerimiz birleşti gözlerimiz. Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı Son göz göze gelişimizde… Buruk tebessümlerinle beni ağlatmıştın ÖĞRETMENİM,CANIM…. Fatma AYDEMİRDÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. Bütün çiçekleri getirin buraya. Öğrencilerimi getirin buraya, getirin buraya, Kaya diplerinde açmış çiçeklere benzer Bütün köy çocuklarını getirin buraya. Son bir ders vereceğim onlara. Son şarkımı söyleyeceğim, Getirin, getirin… Ve sonra bütün çiçeklerini diyorum, Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum, Kaderleri bana benzeyen, Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları, Geniş ovalarda kaybolur kokuları… Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri, Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin, görün beni, Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün bütün çiçeklerini diyorum, Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini, Bacımın suladığı fesleğenleri, Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini, Avluların pembe entarili hatmisini, Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın, Aman Isparta güllerini de unutmayın, Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum. Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini bütün çiçeklerini diyorum, Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım, Ben bir bahçe suluyorum gönlümde, Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden Ne güller fışkırır çilelerimden, Kandır, hayattır, emektir benim güllerim, Korkmadım, korkmuyorum ölümden, Siz çiçek getirin yalnız, çiçek bütün çiçeklerini diyorum, Baharda Polatlı kırlarında açan, Güz geldi mi Kop dağına göçen, Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen, Muş ovasından, ağrı eteğinden, Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden Çiçek getirin, örtün beni, Eğin türkülerinin içine gömün bütün çiçeklerini diyorum. En güzellerini saymadım çiçeklerin, Çocukları, öğrencilerimi istiyorum, Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini, Köy okullarında açan gizli ve sessiz, O bakımsız ama kokusu eşşiz çiçek, Kimse bilmeyecek seni, seni kimse bilmeyecek Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek Dünyanın bütün çiçeklerini mezarsız yaşamayı diliyorum, Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum, Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın, Tarümar olmasın istiyorum, perişan olmasın, Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım, Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim, Çiçeklerde açar benim gizli bütün çiçeklerini diyorum. Okulun duvarı çöktü, altında kaldım, Ama ben dünya üstündeyim, toprakta, Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta, Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım, Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir. Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya. Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya. Ceyhun Atıf KANSU24 Kasım Öğretmenler Günü A’dan başlar aydınlık, Bir taş koyar bütün yapılarda temele öğretmen. Soluğudur düşüncenin buğdaydan yalaza dek Yeryüzünde ne varsa ondan gelmedir, Yeryüzü ile el ele öğretmenGöz gözdür o, uzakları görürüz Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden. Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep Çizer büyük değirmisini Uç olur da gergele öğretmen. Hey hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşaBırakılmış göğün kıyısına bırakılmış 83 toprak ev, 83 acı duman, Çoluğuyla, çocuğuyla 415 karanlık Kurtulacağız, el ayak kurtulacağız, Bir okul yapıla, bir gele ışık, bir ışık daha, Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür Nice istemeseler de, nice önleseler de, Uyandırır toplumunu İyiye, doğruya, güzele öğretmen. Fazıl Hüsnü DAĞLARCAÇocuklarım Yoklama defterlerinden öğrendim sizi , Benim haylaz çocuklarım ! Sınıfın en devamsızını Bir sinema dönüşü tanıdım ; Koltuğunda satılmamış gazeteler?Dumanlı bir salonda Kendime göre karşılarken akşamı , Nane şekeri uzattı en tembeliniz? Götürmek istedi küfesinde Elimdeki ıspanak demetini En dalgını sınıfın ! İsterken adam olmanızı Çoğunuz semtine uğramaz oldu mektebin Palto , ayakkabı yüzündenKiminiz limon satar Balıkpazarında Kiminiz tahtakalede çaycılık eder ; Biz inceleye duralım aç tavuk hesabı , Tereyağındaki vitamini Ve kalorisini taze yumurtanın !Karşılıklı neler öğrenmedik sınıfta , Çevresini ölçtük dünyanın , Hesapladık yıldızların uzaklığını Orta Asya?dan konuştuk laf kıtlığında .Neler düşünmedik beraberce Burnumuzun dibindekini görmeden Bulutlara mı karışmadık . ? Hazan rüzgarı?nda dökülmüş ? hasta yapraklar??a mı üzülmedik . Serçelere mi acımadık , kış günlerinde Kendimizi unutarak ! RIFAT ILGAZÖğretmenler Günü Bir gün sizleri anlatmaya yetmez, Sizin sevginiz asırlarca geçmez, Hayatım sayfa sayfa eseriniz, Nasıl unuturuz anıları gününüz kutlu olsun, Öğrendikçe bu millet mutlu olsun, Defter, kitap, kalemler neye yarar, Siz olmazsanız yetişmez zaman; devlet millet seni anar, Çünkü her makamda bir öğrencin var. Cumhurbaşkanı senin talebendir, Başbakan hesabı senden geçmiş bir zat elinizi öper, Ben Milli Eğitim Bakanıyım der. Sizleri yazarken titrer ellerim, Sanki gene imtihanda yazdıysam özür dilerim, Satırlarda sınırlanmaz bu sevgim. 24 Kasım sonbahara rastlar, Yapraklar döküldükçe sevginiz ikinci baharı yaşar, Tarih böyle mutlu günlerde dolar. Öğretmenim, gününüz kutlu olsun, Öğrendikçe bu millet mutlu olsun… Muhittin YEGÜLAna Gibi, Baba Gibi Öğretmenim bilir misin Seni nasıl sevdiğimi? Sorsan bana nerde yerin Gösteririm ben kalbimiAna değil, ana gibi; Baba değil, baba gibi Öğretmenim ben de sevgin Can içinde bir can gibi… Hüseyin DÜZBASANVE DÜŞÜNÜR ÖĞRETMEN Eylülde sararan yapraklarla beraber, Öğretmenler vurulur boş tarlaların ıssızlığında. Ve düşünür öğretmen, ölümle yaşam arasındaKim, neden sıkmıştır kahpe kurşunları kahpece? Yarar kurşunların sesi, karanlığı bir gece. Akan her damla kan yaklaştırır ölümü. Gurbetin kanlı tozu tutuşturur Ordusu”nda olunca şanlı nefer, Başlamıştır gurbete gitmek için bir sefer. Ölümün beklediğini bilemezdi bu yerde. Çare diye gelmişti, cehalet denen mi olmalıydı öğretmenin kaderi? Alırlardı sılada elbet kara haberi. Yaşlı ana sarılır cansız duran bedene. Lanetler yağdırılır ona ateş yeminleri edilir hep bir dilden. Rahat uyu öğretmen, çıkmazsın gönüllerden. Derler de unuturlar; adın kalır bir taşta. Sorarsın bir gün elbet “Niye öldüm bu yaşta?”Eylülde sararan yapraklarla beraber, Öğretmenler vurulur boş tarlaların ıssızlığında. Ve düşünemez öğretmen, ölümün karanlığında. Murat Arıcı Edebiyat ÖğretmeniSENİNLE HER MEVSİM BAHAR ÖĞRETMENİM Bir gün dersem ki, ben öğretmenim Kalemimin mürekkebi alın terindir. Vedalaşıp gidersem öğretmenim Unutmayı unuturum da, unutmadığım Kalbimdeki en güzel gün adımı soranda çocuklarım Kendimden önce senin adını söylerim Solmadan açabiliyorsa köpre tomurcuk, Uğrunda harcanır boncuk boncuk, Yine de bitmez öğretmenim var derimGüllerin güzelliğini göstermeden önce Gülşenin vurulduğu tebessümünü anlatırım Her zil çalışında önce sen gelirsin aklıma Senden incecik bir ışık gelir şiir şiir Ben susarım, yine sen konuşursun gün dersem ki ben öğretmenim Sen güneş kadar uzakta bile olsan Her bakışımda gülümseyişini görürüm Işıksız açmazmış çiçek, gelmezmiş bahar İnan seninle her mevsim bahar öğretmenim. Yılmaz İMANLIKBaşöğretmen Atatürk Kara tahta başında Başöğretmen Atatürk Süzülen gözyaşımda Başöğretmen AtatürkDüşmanlar gelir dize Gece çıkar gündüze Kılavuzdur o bize Başöğretmen AtatürkYokuşları düz eder Yarınlardan söz eder Geceyi gündüz eder Başöğretmen AtatürkElsizlere el olur Dilsizlere dil olur Has bahçede gül olur Başöğretmen AtatürkOkşarken saçımızı Isıtır içimizi Doyurur açımızı Başöğretmen AtatürkBilgisizliği yerer Kalplerden sevgi derer Bilgilerden taç örer Başöğretmen AtatürkIşık saçar geceye Hayat katar heceye İlham verir niceye Başöğretmen AtatürkZihni arıdır aydan Oku fırlatır yaydan Haber verir uzaydan Başöğretmen AtatürkSanma uyur toprakta Her gün doğar şafakta Gölgelenir bayrakta Başöğretmen Atatürk MALKOÇÖğretmenim Ne güzelde parlarsın bütün sabahlarda Tıpkı bir yıldız gibisin sen okulumuzda Atatürk”ün istediği asil duruşunla, Türk milletine layıksın, sen emanet edilmiş bizim geleceğimiz Sen oldun bayrağı, vatanı sevdirenimiz Atatürk”ün izinde, koşar yüreğinle Türk milletine layıksın, sen öğretmenim. Birkan Soylu-AnkaraAtatürk ve Öğretmenim Sevgili öğretmenim Heyecanla beklerdik seni her sabah “Günaydın” derdin, seslerin en güzeliyle, “Bugünkü Konumuz” diye, başlardın sözeKara tahta önünde ak bilgilerle Çırpınırdın, bir şeyler öğretmek için bize.“BAYRAK” derdin öğretmenim Heyecandan dalgalanırdı sesin bayrak gibi “Atatürk” deyince coşardın sen Yatağına sığmayan ırmak gibi.“Atatürk” deyince öğretmenim Nefes almaz seni dinlerdik Anlatırdın hayatını devrimlerini Cepheden cepheye koşardın senDaha bir büyürdün gözümüzde Sanki Atatürk”ü yaşardın sen. Ellerinden öperim öğretmenim. En güzel duygularla en güzel bilgilerleYetiştirdin bizi. Şimdi içimizde inanç, başımızda bayrak Bu yurt sevincimiz tasamız bizim Atatürk ilkeleri en büyük yasamız bizimAtatürk yolundan dönmeyiz biz Meş’alemiz Atatürk sönmeyiz biz… Özkan GÖNLÜMÖğretmenim Güler yüzlü öğretmenim, Bir tanesin, canım benim. Masallarla bilmeceler, Anlatırsın neler neler…Kalemimi tutamazken Kitabımı açamazken Bir de baktım yazıyorum, Sular gibi iyi olmayı, Koşup el ele vermeyi, Bu güzel yurdu sevmeyi Sen öğrettin pek çok emeğin var, İçimizde çok yerin var Yetiştirdin hepimizi, Ver öpelim elinizi Süleyman KARAGÖZBaşöğretmenAtatürk benim, Başöğretmenim, Ne öğrendimse, Ondan Hep o düşünmüş, Milleti için, Ağlamış, kalbimle, İlk onu sevdim, Atatürk benim, Başöğretmenim. Tarık ORHAN 21 Eylül 2015 Pazartesi Berin TAŞAN Ay Çiçekleri ŞİİR SÖZLERİ Berin TAŞAN Ay Çiçekleri ŞİİR SÖZLERİ Yatağımı pencereye getirdim Ay çiçekleri güneşe dönecek Bahçelerden geldiğin için Saksıdaki karanfil sallansa da Ben üşümeyeceğim İlkokul çocuklarının söylediği şarkı Kırlara doğru uzaklaşıyor O zaman annem izin vermezdi Şimdi doktor kızıyor. Delik delik ciğerim Bu sabah ilk defadır Kayısı ağaçlarına minnettar Kayısı kokusunu bilecek Ben sevineceğim Ay çiçekleri sevinecek. Berin TAŞAN Etiketler Berin TAŞAN Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa Neşet Ertaş neşet ertaş See more posts like this on Tumblr neşet ertaş More you might like Benimle kavuşamayacak bir sevgilidir sevgin. Ama yanıyor ama bitiyor yokluğuna Nur Alperoğlu Kalbine koyduğun kişi çok değerlidir. Ama unutma ki; Ayrılıklarda kalbinde yaşattığın sana en büyük acıyı Nur Alperoğlu Ağrıyan bir kalptir bendeki. Hastalık diyebilirsin buna. Ben yokluğuna ağlayan kalp Nur Alperoğlu yazar söz sözler söz yazarı kitap sözü sözduvarda en güzel sözler aşk acı kalp ağrısı En Anlamlı Öğretmenler Günü Şiirleri 24 Kasım 2015 Öğretmenler Günü Şiirleri - 24 Kasım Öğretmenler Günü Güzel Sözleri ve Mesajları - 24 Kasım Öğretmenler Günü bu sene salı gününe denk gelmektedir. Şimdiden sayın öğretmenlerimizi ve sevgili öğrencileri tatlı bir heyecan almış durumda. Tüm öğretmenlerimizin 24 Kasım öğretmenler günü kutlu olsun. İşte 24 Kasım öğretmenler günü şiirleri ve en güzel öğretmen şiirleri burada. Biz de en güzel Öğretmenler Günü şiirleri konusunda öğrencilere kaynak olmak amacıyla bir derleme yaptık. Tüm öğretmenlerimizin 24 Kasım öğretmenler günü kutlu olsun. İşte 24 Kasım öğretmenler günü şiirleri ve en güzel öğretmen şiirleri. Çünkü öğretmenler günü mesajları konusunda bir şiirden daha güzel bir hediye bir mesaj olamayacağını düşünüyoruz. İşte en güzel öğretmenler günü 24 kasım şiirleriÖĞRETMEN A'dan başlar aydınlık, Bir taş koyar bütün yapılarda temele öğretmen. Soluğudur düşüncenin buğdaydan yalaza dek Yeryüzünde ne varsa ondan gelmedir, Yeryüzü ile el ele öğretmen Göz gözdür o, uzakları görürüz Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden. Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep Çizer büyük değirmisini Uç olur da gergele öğretmen. Hey hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşa Bırakılmış göğün kıyısına bırakılmış 83 toprak ev, 83 acı duman, Çoluğuyla, çocuğuyla 415 karanlık Kurtulacağız, el ayak kurtulacağız, Bir okul yapıla, bir gele öğretmen. Bir ışık, bir ışık daha, Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür Nice istemeseler de, nice önleseler de, Uyandırır toplumunu İyiye, doğruya, güzele öğretmen. Fazıl Hüsnü DAĞLARCA ÖĞRETMENİM Ben bir gülüm, sen bahçıvan Çok açarsam eser senin Mis kokarsam hüner senin Ama bir de solarsam Günah senin, günah senin Öğretmenim. Ben tohumum, çiftçi sensin Çok sularsan, ürün senin Bol olursam, verim senin Ama bir de çürütürsen Hata senin, hata senin Öğretmenim. Ben elmasım, sarraf sensin Pırlanta isem, emek senin Parlıyorsam, yaldız senin Ama bir de parçalarsan Kırık senin, kırık senin Öğretmenim. Ben boş defter, kalem sensin Doğru yazsan, yarın senin Güzel yazsan, ikbal senin Ama bir de karalarsan, Vicdan senin, vicdan senin Öğretmenim. Ben öğrenci, sen öğretmen Başarırsam hüner senin, Kazanırsam zafer senin, Ama bir de kaybedersem, Yok diyecek başka sözüm, Yorum senin, yorum senin Öğretmenim. Ahmet Anıl AKTAŞ TED Ankara Koleji Öğrencisi SEVGİLİ ÖĞRETMENİM Sevgisinin sonu yok, Kalbinin şefkati çok, Gönlü büyük, gözü tok, Sevgili öğretmenim. Bilgisi ışık saçar, Sözleri gönül açar, Ruhum sevinçen uçar, Sevgili öğretmenim. Bekliyoruz yolunu, Sardık sağla solunu, Uzat bize kolunu Sevgili öğretmenim. Toplandık dizi, dizi, Sev, okşa hepimizi, Sensin okutan bizi, Sevgili öğretmenim. Doğru yol gösterirsin, Okutur, eğitirsin, Bize bilgi verirsin, Sevgili öğretmenim. Seni candan severiz, Saygı duyar överiz, Ellerinden öperiz, Sevgili öğretmenim!.. Ali Osman ATAK Köy Öğretmenleri Ben bir öğretmenim Sevgiyi, sevmeyi öğretirim çocuklarıma, Kini, öfkeyi nefreti bir öğretmenim Dostluğu, kardeşliği öğretirim çocuklarıma Dövüşü, kavgayı, savaşı bir öğretmenim Okumayı, yazmayı, küçükleri korumayı Konuşmayı dinlemeyi, büyükleri saymayı Öğretirim çocuklarıma. Ben bir öğretmenim Sevgiyle, bilgiyle sularım çiçeklerimi Ve bu güzel çiçeklere Cumhuriyeti kuran Atatürk"ü öğretirim. Ben bir öğretmenim Ve öğretirim çocuklarıma Ülküm vatanı yüceltmektir. Ben bir öğretmenim Çiçektir diyemem çocuklarıma Çiçeklerden güzeldir bütün çocuklar, Ve öğreteceğim çocuklarıma İyilikten güzellikten yana ne varsa. Ahmet YÜCEL 25 Aralık 1998 Meçhul Öğretmen Selam olsun, Karanlığın ve cehlin güneşlerine Selam olsun, Erdemin ve bilginin eşlerineOnlar ki Kişiliğe hürlük bağışlayan. Onlar ki. Karşılıksız bilgiden meşaleler, Karanlığın gözbebeğine yürürler Gönüllerde mükâfaat alanlar, Azmin ve iradenin timsali onlar. Çıktılar yola, yolları belli Hedef güllük gülüstanlık değil; Yollar, sarp kayalıklar, Yollar dikenli Gönüllerinde bilginin çağlayan seli, Izdıraplarla sarhoş olur Odur karşılıksız seven, Adı, değilmi ki Meçhul Öğretmen. Selam olsun, Karanlığın ve cehlin güneşlerine Selam olsun, Erdemin ve bilginin eşlerine. Onlar ki Kişiliğe hürlük bağışlayan Onlar ki Karşılıksız alkışlayan. İhsan KURT BEN ÖĞRETMENİM Şanlı bayrağımı görünce Okulumun gönderinde, Daha bir başka çarpar yüreğim. Her sabah açtığım kapının Bilgiye, sevgiye, doğruluğa açıldığını Çok iyi bilirim. Gelecek yetiştiririm, geleceğim için Çünkü; Ben öğretmenim Yeni nesil benim eserim! ÖĞRETMENİN VEDASI Gidiyorum... Bir yanımda emeklerim, Bir yanımda Uçsuz bucaksız hayallerim. Sizlerde yaşayacak onlar şimdi. Bir damla gözyaşına kıyamadığım, İçimin derdi, saçımın akı çocuklar... Yavrularım...Evlâtlarım, Kınalı kuzularım, Avucu reyhan kokulu küçük dağlarım. Kiminiz büyüdü, heybetiyle Nam saldı, kâh korku yedi âleme, Hatta bana bile!... Kiminiz kurudu, kara saban arkasında Ufalandı eller, parçalandı yürekleriniz Toprakla beraber...Sevgisiz... Kiminiz, daha çiçek açmadan meyve verdiniz... Bu ihtiyarın derdi nedir bilir misiniz? Dört adam, Çıkacak mı benim dört kolluyu taşıyan?... Ve olacak mı acep öbür tarafta Yepyeni bir kara tahtam... Benimle zamanı gelince oynadın da hazla Alışamadığım dört duvar arasında ne işin vardı! Hep benden önce oradaydın ne yazın ne kışın vardı... İlk harfler, heceler, sözcükler derken Ve o mabede seninle gelip giderken Tutuştu ellerimiz birleşti gözlerimiz. Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı Son göz göze gelişimizde... Buruk tebessümlerinle beni ağlatmıştın ÖĞRETMENİM,CANIM.... Fatma AYDEMİR DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. Bütün çiçekleri getirin buraya. Öğrencilerimi getirin buraya, getirin buraya, Kaya diplerinde açmış çiçeklere benzer Bütün köy çocuklarını getirin buraya. Son bir ders vereceğim onlara. Son şarkımı söyleyeceğim, Getirin, getirin... Ve sonra öleceğim. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum, Kaderleri bana benzeyen, Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları, Geniş ovalarda kaybolur kokuları... Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri, Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin, görün beni, Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini, Bacımın suladığı fesleğenleri, Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini, Avluların pembe entarili hatmisini, Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın, Aman Isparta güllerini de unutmayın, Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum. Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım, Ben bir bahçe suluyorum gönlümde, Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden Ne güller fışkırır çilelerimden, Kandır, hayattır, emektir benim güllerim, Korkmadım, korkmuyorum ölümden, Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Baharda Polatlı kırlarında açan, Güz geldi mi Kop dağına göçen, Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen, Muş ovasından, ağrı eteğinden, Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden Çiçek getirin, örtün beni, Eğin türkülerinin içine gömün beni. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. En güzellerini saymadım çiçeklerin, Çocukları, öğrencilerimi istiyorum, Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini, Köy okullarında açan gizli ve sessiz, O bakımsız ama kokusu eşşiz çiçek, Kimse bilmeyecek seni, seni kimse bilmeyecek Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. Ben mezarsız yaşamayı diliyorum, Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum, Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın, Tarümar olmasın istiyorum, perişan olmasın, Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım, Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim, Çiçeklerde açar benim gizli arzularım. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. Okulun duvarı çöktü, altında kaldım, Ama ben dünya üstündeyim, toprakta, Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta, Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım, Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir. Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya. Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya. Ceyhun Atıf KANSU 24 Kasım Öğretmenler Günü A'dan başlar aydınlık, Bir taş koyar bütün yapılarda temele öğretmen. Soluğudur düşüncenin buğdaydan yalaza dek Yeryüzünde ne varsa ondan gelmedir, Yeryüzü ile el ele öğretmen Göz gözdür o, uzakları görürüz Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden. Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep Çizer büyük değirmisini Uç olur da gergele öğretmen. Hey hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşa Bırakılmış göğün kıyısına bırakılmış 83 toprak ev, 83 acı duman, Çoluğuyla, çocuğuyla 415 karanlık Kurtulacağız, el ayak kurtulacağız, Bir okul yapıla, bir gele öğretmen. Bir ışık, bir ışık daha, Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür Nice istemeseler de, nice önleseler de, Uyandırır toplumunu İyiye, doğruya, güzele öğretmen. Fazıl Hüsnü DAĞLARCA Çocuklarım Yoklama defterlerinden öğrendim sizi , Benim haylaz çocuklarım ! Sınıfın en devamsızını Bir sinema dönüşü tanıdım ; Koltuğunda satılmamış gazeteler? Dumanlı bir salonda Kendime göre karşılarken akşamı , Nane şekeri uzattı en tembeliniz? Götürmek istedi küfesinde Elimdeki ıspanak demetini En dalgını sınıfın ! İsterken adam olmanızı Çoğunuz semtine uğramaz oldu mektebin Palto , ayakkabı yüzünden . Kiminiz limon satar Balıkpazarında Kiminiz tahtakalede çaycılık eder ; Biz inceleye duralım aç tavuk hesabı , Tereyağındaki vitamini Ve kalorisini taze yumurtanın ! Karşılıklı neler öğrenmedik sınıfta , Çevresini ölçtük dünyanın , Hesapladık yıldızların uzaklığını Orta Asya?dan konuştuk laf kıtlığında . Neler düşünmedik beraberce Burnumuzun dibindekini görmeden Bulutlara mı karışmadık . ? Hazan rüzgarı?nda dökülmüş ? hasta yapraklar??a mı üzülmedik . Serçelere mi acımadık , kış günlerinde Kendimizi unutarak ! RIFAT ILGAZ Öğretmenler Günü Bir gün sizleri anlatmaya yetmez, Sizin sevginiz asırlarca geçmez, Hayatım sayfa sayfa eseriniz, Nasıl unuturuz anıları biz. Öğretmenim gününüz kutlu olsun, Öğrendikçe bu millet mutlu olsun, Defter, kitap, kalemler neye yarar, Siz olmazsanız yetişmez dimağlar. O zaman; devlet millet seni anar, Çünkü her makamda bir öğrencin var. Cumhurbaşkanı senin talebendir, Başbakan hesabı senden öğrenir. Yıllar geçmiş bir zat elinizi öper, Ben Milli Eğitim Bakanıyım der. Sizleri yazarken titrer ellerim, Sanki gene imtihanda gibiyim. Hatalı yazdıysam özür dilerim, Satırlarda sınırlanmaz bu sevgim. 24 Kasım sonbahara rastlar, Yapraklar döküldükçe sevginiz artar. Gönlünüz ikinci baharı yaşar, Tarih böyle mutlu günlerde dolar. Öğretmenim, gününüz kutlu olsun, Öğrendikçe bu millet mutlu olsun... Muhittin YEGÜL Ana Gibi, Baba Gibi Öğretmenim bilir misin Seni nasıl sevdiğimi? Sorsan bana nerde yerin Gösteririm ben kalbimi Ana değil, ana gibi; Baba değil, baba gibi Öğretmenim ben de sevgin Can içinde bir can gibi... Hüseyin DÜZBASAN VE DÜŞÜNÜR ÖĞRETMEN Eylülde sararan yapraklarla beraber, Öğretmenler vurulur boş tarlaların ıssızlığında. Ve düşünür öğretmen, ölümle yaşam arasında Kim, neden sıkmıştır kahpe kurşunları kahpece? Yarar kurşunların sesi, karanlığı bir gece. Akan her damla kan yaklaştırır ölümü. Gurbetin kanlı tozu tutuşturur gönlünü. Eğitim Ordusu"nda olunca şanlı nefer, Başlamıştır gurbete gitmek için bir sefer. Ölümün beklediğini bilemezdi bu yerde. Çare diye gelmişti, cehalet denen derde. Böyle mi olmalıydı öğretmenin kaderi? Alırlardı sılada elbet kara haberi. Yaşlı ana sarılır cansız duran bedene. Lanetler yağdırılır ona ateş edene. İntikam yeminleri edilir hep bir dilden. Rahat uyu öğretmen, çıkmazsın gönüllerden. Derler de unuturlar; adın kalır bir taşta. Sorarsın bir gün elbet “Niye öldüm bu yaşta?” Eylülde sararan yapraklarla beraber, Öğretmenler vurulur boş tarlaların ıssızlığında. Ve düşünemez öğretmen, ölümün karanlığında. Murat Arıcı Edebiyat Öğretmeni SENİNLE HER MEVSİM BAHAR ÖĞRETMENİM Bir gün dersem ki, ben öğretmenim Kalemimin mürekkebi alın terindir. Vedalaşıp gidersem öğretmenim Unutmayı unuturum da, unutmadığım Kalbimdeki en güzel yerindir. Bir gün adımı soranda çocuklarım Kendimden önce senin adını söylerim Solmadan açabiliyorsa köpre tomurcuk, Uğrunda harcanır boncuk boncuk, Yine de bitmez öğretmenim var derim Güllerin güzelliğini göstermeden önce Gülşenin vurulduğu tebessümünü anlatırım Her zil çalışında önce sen gelirsin aklıma Senden incecik bir ışık gelir şiir şiir Ben susarım, yine sen konuşursun gönlünce. Bir gün dersem ki ben öğretmenim Sen güneş kadar uzakta bile olsan Her bakışımda gülümseyişini görürüm Işıksız açmazmış çiçek, gelmezmiş bahar İnan seninle her mevsim bahar öğretmenim. Yılmaz İMANLIK Başöğretmen Atatürk Kara tahta başında Başöğretmen Atatürk Süzülen gözyaşımda Başöğretmen Atatürk Düşmanlar gelir dize Gece çıkar gündüze Kılavuzdur o bize Başöğretmen Atatürk Yokuşları düz eder Yarınlardan söz eder Geceyi gündüz eder Başöğretmen Atatürk Elsizlere el olur Dilsizlere dil olur Has bahçede gül olur Başöğretmen Atatürk Okşarken saçımızı Isıtır içimizi Doyurur açımızı Başöğretmen Atatürk Bilgisizliği yerer Kalplerden sevgi derer Bilgilerden taç örer Başöğretmen Atatürk Işık saçar geceye Hayat katar heceye İlham verir niceye Başöğretmen Atatürk Zihni arıdır aydan Oku fırlatır yaydan Haber verir uzaydan Başöğretmen Atatürk Sanma uyur toprakta Her gün doğar şafakta Gölgelenir bayrakta Başöğretmen Atatürk MALKOÇ Öğretmenim Ne güzelde parlarsın bütün sabahlarda Tıpkı bir yıldız gibisin sen okulumuzda Atatürk"ün istediği asil duruşunla, Türk milletine layıksın, sen öğretmenim. Sana emanet edilmiş bizim geleceğimiz Sen oldun bayrağı, vatanı sevdirenimiz Atatürk"ün izinde, koşar yüreğinle Türk milletine layıksın, sen öğretmenim. Birkan Soylu-Ankara Atatürk ve Öğretmenim Sevgili öğretmenim Heyecanla beklerdik seni her sabah “Günaydın” derdin, seslerin en güzeliyle, “Bugünkü Konumuz” diye, başlardın söze Kara tahta önünde ak bilgilerle Çırpınırdın, bir şeyler öğretmek için bize. “BAYRAK” derdin öğretmenim Heyecandan dalgalanırdı sesin bayrak gibi “Atatürk” deyince coşardın sen Yatağına sığmayan ırmak gibi. “Atatürk” deyince öğretmenim Nefes almaz seni dinlerdik Anlatırdın hayatını devrimlerini Cepheden cepheye koşardın sen Daha bir büyürdün gözümüzde Sanki Atatürk"ü yaşardın sen. Ellerinden öperim öğretmenim. En güzel duygularla en güzel bilgilerle Yetiştirdin bizi. Şimdi içimizde inanç, başımızda bayrak Bu yurt sevincimiz tasamız bizim Atatürk ilkeleri en büyük yasamız bizim Atatürk yolundan dönmeyiz biz Meş"alemiz Atatürk sönmeyiz biz... Özkan GÖNLÜM Öğretmenim Güler yüzlü öğretmenim, Bir tanesin, canım benim. Masallarla bilmeceler, Anlatırsın neler neler... Kalemimi tutamazken Kitabımı açamazken Bir de baktım yazıyorum, Sular gibi okuyorum. Çalışıp iyi olmayı, Koşup el ele vermeyi, Bu güzel yurdu sevmeyi Sen öğrettin öğretmenim. Bizde pek çok emeğin var, İçimizde çok yerin var Yetiştirdin hepimizi, Ver öpelim elinizi Süleyman KARAGÖZ Başöğretmen Atatürk benim, Başöğretmenim, Ne öğrendimse, Ondan öğrendim. Yenilikleri, Hep o düşünmüş, Milleti için, Ağlamış, gülmüş. Çocuk kalbimle, İlk onu sevdim, Atatürk benim, Başöğretmenim. Tarık ORHAN

biz eylülde açan güz çiçekleri şiiri sözleri